TRES MEAÑESES e curta reflexión

De par en par, abrimos este particular Ventanuco de fin de semana para amosar tres personaxes con tres novas meañesas, máis unha canción e unha reflexión engadida nos 45 anos do 23-F, que tanto nos rememoraron os medios.
Dunha banda, poñer en valía aos que se presentaron este ano ao “Concurso de Espantallos” de Dena, que sempre nos arrincan un sorriso polo inxenio. E neste caso, o primeiro premio e eses 200 euros foron para Gonzalo Lores Buezas que, amén do mellor experto de pintura de coches en Meaño nos seus Talleres Loyca, déuselle pola parte creativa co “Bañista Furtivo”.

Gonzalo Lores co seu espantallo que foi o pirmeiro premio

"Bañista furtivo" é unha satírica crítica ao marisqueo en bañador. Son dúas pezas a escala real en papel maché, na que unha mariscadora, con angazo en alto, bérralle ao bañista co que colleu con “carriño do xeados” rapiñando marisco na praia.
O segundo premio foi para Mario Gándara, co seu “Concerto Pavarotti”, e o terceiro para Mª José Moldes por “Pretty Woman merca en Dena”, ambos tamén veciños de Dena. Ah! Un pequeno tirón de ourellas para o concello: outorga como galardón unha invitación para o xantar da Festa dos Muiños do verán… Só unha! Que e xente a esas edades teñen esposa e marido (convite cutre, ou non?).

A segunda das novas é para a palista meañesa Alba Prado que, natural de Simes e enrolada nos Tenis de Mesa Monte Porreiro, regresou de Tarragona cunha medalla de bronce do Campionato Estatal de Tenis de Mesa en categoría cadete. Unha xogadora que se iniciara en  2021 no CTM GAM meañés, e que deu o salto ao Monte Porreiro pontevedrés.
En Tarragona, Alba Prado clasificou para as eliminatorias como segunda de grupo, gañando tres dos catro partidos disputados. Logo, en dieciseisavos, gañou o partido por un rotundo 3-0, superou octavos con un apretado 3-2, e logo cuartos por 3-0. Foi en semifinais, onde se cruzou coa súa compañera de equipo, Jiaqi Guo, diante da que cedeu 3-0, quedan fóra da final pero obtendo un preciado bronce que outorgaba por partida doble. (Na foto anexa, podium cadete o Estatal con Albra Prado, de negro, á dereita)
 

E, a terceira, é a nova de que a “I Carreira y Andaina Solidaria Polilla Ana Vicente”, evento solidario disputado en Meaño a inicios de febreiro, recadou, 4.500 euros que foron doados pola organización (Asociación de Antigos Alumnos do Colexio da Guardia Civil “Os Polillas”) á Asociación Española Contra o Cancro. Todo suma, nestas causas o pouco é moito.
E aproveitando esta nova, deixamos aquí “Una nueva canción”, o himno da causa composta pola meañesa Josefa Dorado Soto (Lores, ver foto anexa). Para escoitar a canción pincha no enlace que servimos abaixo.

UNA NUEVA CANCIÓN (Josefa Dorado Soto)

E, para rematar esta entradiña, unha reflexión sobre tanta opinión sobre os papeis desclasificados do 23-F. Moito político e simpatizante de partido tirado a criticar per se –mesmo nin tiñan nado para palpar na pel a situación real do momento-, limitándose a repetir “latiguiños” de partido. Se o lector quere forxarse unha opinión sólida, fuxindo do clisés, o mellor acudir aos historiadores (os hispanistas ingleses de norteamericanos son unha boa reseña).
A Historia, como ciencia que é, baséase no método científico, que é o hipotético-dedutivo, polo que, afastando teorías, só pode dar por certos os feitos que son demostrables. Pero como ciencia que é, nunca está pechada a novas investigacións que, revisando o pasado, demostren (non aventuren) feitos. Na aulas universitarias lembránnos que un feito só pode considerarse “histórico” para investigar cando pasaron un mínimo de 25 anos para ser avaliado. Desos 25 anos para acá, só é política, e nese pasado recente é onde estamos tentados a perder a obxectividade. Así, pois, un chisco de cordura, e ler os historiadores. E a iso imos nós.